Aynı Mavinin Altında: İstanbul Modern Koleksiyonuna Yeni Bir Bakış

İstanbul Modern’in onuncu koleksiyon sergisi “Aynı Mavinin Altında”, 1940’lardan günümüze uzanan sanat üretimlerini tarihsel ve tematik ilişkiler üzerinden yeniden okumaya açıyor. Farklı dönemleri ve kuşakları buluşturan sergi, değişen eserlerden çok onlara baktığımız çerçeveyi düşünmeye çağırıyor.

Bir koleksiyona yıllar sonra bakmak, eski eserleri tekrar sergilemekten biraz daha fazlası. Bir eser, ait olduğu dönemin sınırları içinde kalmadan başka eserlerin yanında, farklı bir bağlamda yeniden okunabilir. İstanbul Modern’in onuncu koleksiyon sergisi “Aynı Mavinin Altında”, 1940’lardan günümüze uzanan farklı dönemleri ve kuşakları ele alıyor. Eserleri tarihsel ve tematik ilişkiler üzerinden buluşturan sergi, 31 Aralık 2027’ye kadar ziyaret edilebilir. Bu bakış, koleksiyonun yalnızca nasıl sergilendiğini değil, nasıl okunabileceğini de düşündürüyor. Bir müze kendi koleksiyonuna yeniden baktığında, sanat tarihine dair anlatı da değişebilir mi?

Aynı Mavinin Altında:Zamanlar Arasında

Serginin ilk bölümü 1940’lardan 2000’lere uzanan kronolojik bir çizgi üzerinden ilerliyor. İkinci bölümde ise 2000 sonrası üretimler bu sıralamadan ayrılarak temalar etrafında buluşuyor. Soyutlama, figür ve beden gibi sanatın biçimsel meselelerinin yanında kimlik, kent ve mekân, göç, savaş, hafıza ve doğa gibi başlıklar öne çıkıyor.

Bu iki bölüm arasındaki fark, serginin bakış açısını da belirliyor. İlk bölümde dönemler arasındaki süreklilik izlenebilirken, ikinci bölüm farklı kuşaklardan ve coğrafyalardan sanatçıları ortak meseleler üzerinden yan yana getiriyor. Böylece eserler yalnızca kendi dönemleri içinde değil, birbirleriyle kurdukları ilişkiler üzerinden de okunuyor.

Sergi Salonunun Ötesinde

Eserlerin farklı bağlamlarda bir araya gelmesi, müzenin mekânsal kurgusunda da karşılığını buluyor. Koleksiyon sergisi yalnızca Dr. Nejat F. Eczacıbaşı Koleksiyon Sergi Salonu’nda değil, müzenin farklı katlarında ve kamusal alanlarında da devam ediyor. Bettina Pousttchi’nin Dikey Otoyollar V02 adlı çalışması müzenin giriş cephesinde; Claudia Pagès Rabal’ın Beş Savunma Kulesi ise sinema fuayesinde yer alıyor. Aynı koleksiyona ait bu eserler, müzenin farklı noktalarında yeni karşılaşmalar yaratıyor.

Çerçeveyi Değiştirmek

“Aynı Mavinin Altında”nın yaptığı şey, koleksiyona tek bir yönden bakmak yerine farklı okuma biçimlerini aynı yapı içinde bir araya getirmek. Serginin kendi yapısı da bu soruya bir cevap veriyor: Evet, bir koleksiyonun nasıl ele alındığı sanat tarihine dair anlatıyı etkileyebilir. Çünkü bazen değişen şey eserlerin kendisi değil, onları birlikte düşündüğümüz çerçevedir.